<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>Reacties op: Mijn jeugdherinneringen aan Oostende in de jaren 1950</title>
	<atom:link href="http://siagrius.be/siagrius/?feed=rss2&#038;p=126" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://siagrius.be/siagrius/?p=126</link>
	<description>Lokale geschiedenis en erfgoed  ...</description>
	<lastBuildDate>Fri, 01 Aug 2025 14:54:54 +0000</lastBuildDate>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.8</generator>
	<item>
		<title>Door: Damas Sonia</title>
		<link>http://siagrius.be/siagrius/?p=126#comment-146067</link>
		<dc:creator><![CDATA[Damas Sonia]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 Aug 2025 14:54:54 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://siagrius.be/siagrius/?p=126#comment-146067</guid>
		<description><![CDATA[Dank aan de heer John Aspenslagh om mij terug even mijn eigen jeugd te laten beleven in het magische Oostende van de jaren vijftig! Ikzelf ben er komen wonen in 1953… Mijn eerste contact met de zee, was dus de overstroming. Gelukkig kwam het water niet tot aan onze pasgebouwde villa in de wijk Vogelzang of in het Oostends: de butterpit. Ik was toen 5 jaar en vond dit een nare ervaring; in de stad hing er overal een doordringende geur van mazout en slijk. Ik wilde terug naar mijn geboortstad, Vilvoorde, waar ik mijn grootouders had moeten achterlaten. Een paar jaar later ging ik naar het Koninklijk Lyceum en beleefde vervolgens een prachtige jeugd aan zee. Bioscoopbezoekjes, tearooms zoals de Pôle Nord in de langestraat… ik heb nooit meer zulke lekkere “ crêpes Normandes “ gegeten ( gecarameliseerde appelpannekoek).
Ik word er nog telkens heel nostalgisch van, want na mijn plechtige communie, in de Sint-Janskerk, verhuisden mijn ouders terug naar het binnenland voor mijn vader’s werk. Ik heb tranen met tuiten gehuild omdat ik mijn geliefde Oostende moest achterlaten en plots was die prachtige jeugd teneinde…]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Dank aan de heer John Aspenslagh om mij terug even mijn eigen jeugd te laten beleven in het magische Oostende van de jaren vijftig! Ikzelf ben er komen wonen in 1953… Mijn eerste contact met de zee, was dus de overstroming. Gelukkig kwam het water niet tot aan onze pasgebouwde villa in de wijk Vogelzang of in het Oostends: de butterpit. Ik was toen 5 jaar en vond dit een nare ervaring; in de stad hing er overal een doordringende geur van mazout en slijk. Ik wilde terug naar mijn geboortstad, Vilvoorde, waar ik mijn grootouders had moeten achterlaten. Een paar jaar later ging ik naar het Koninklijk Lyceum en beleefde vervolgens een prachtige jeugd aan zee. Bioscoopbezoekjes, tearooms zoals de Pôle Nord in de langestraat… ik heb nooit meer zulke lekkere “ crêpes Normandes “ gegeten ( gecarameliseerde appelpannekoek).<br />
Ik word er nog telkens heel nostalgisch van, want na mijn plechtige communie, in de Sint-Janskerk, verhuisden mijn ouders terug naar het binnenland voor mijn vader’s werk. Ik heb tranen met tuiten gehuild omdat ik mijn geliefde Oostende moest achterlaten en plots was die prachtige jeugd teneinde…</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
