We kwamen met de wagen vanuit de richting Kortrijk en startten dit keer rechts van de Doornikserijksweg, aan de kruising met de Leuzestraat waar je veilig de wagen kunt achterlaten.

Startplaats	Argendaalhof
Eén van de vele kapelletjes	Zicht op Bellegem

Het zou een korte wandeling worden, zo dachten we, zo’n 4 à 5 km, ideaal om het nieuw wandelseizoen in te zetten. Niets was echter minder waar! Al na een tweetal km stelden we vast dat het tracé serieus gewijzigd was en dat het parcours eigenlijk met een aantal kilometers was uitgebreid. Bij de startplaats werd nog het oorspronkelijk tracé aangegeven zoals uitgestippeld op de kaart van Westtoer (WD/3029/2004/64).

Oorspronkelijke tracé

Het waarom van die aanpassing zou pas na de wandeling duidelijk worden via wat zoekwerk op Internet. Een bewoner, over wiens eigendom de wandelweg (erfverplichting?) liep ter hoogte van de Argendaalstraat,  heeft in juni 2012 eigenmachtig een hekken geplaats en zo de wandelweg onderbroken. Blijkbaar heeft de provincie ondertussen de wandelroute al gedeeltelijk verlegd in en rond de bebouwde kom van Bellegem, wat verklaart waarom de oorspronkelijke route nu zo’n 3 km langer geworden is. Dit verklaart ook waarom we het kapelletje van de H. Appolonia nergens zijn tegengekomen. Spijtig dat de wijziging van het tracé niet vermeld wordt aan de startplaats. Toch nog even zeggen dat Westtoer de bewegwijzering overal correct aan de nieuwe situatie heeft aangepast. Geen sprake van verdwalen of van verloren stappen zetten!

Ook hier grote hoeven	Waterreservoir

Tijdens die eerste kilometers was het nogal druk en was het voortdurend oppassen voor het verkeer. Eenmaal aan Kantineweg gekomen – want met het nieuw parcours kom je voortaan aan die straat uit – staken we de Doornikserijksweg over en kwamen zo terecht in het meer landelijke en agrarisch gedeelte van het parcours. Het waren vooral hoeven en verspreide bewoning die we tegenkwamen en ook een hele reeks kapelletjes, meestal aan de ingang van een hofstee.

We hadden ook zicht op de Kattenberg die, samen met de Geitenberg uit onze vorige wandeling, twee getuigenheuvels zijn die deel uit maken van de West-Vlaamse Heuvelsteek en van de verderop gelegen Vlaamse Ardennen. Dit verklaart de aanwezigheid van dikke kleilagen die niet moeten onderdoen voor deze uit de polderstreek. Die twee heuvels vormen ook de grens tussen de bekkens van de Leie en de Schelde: richting Kortrijk stromen de beken naar de Leie, richting Doornik vloeien ze naar de Schelde. Langs de Peryckelstraat kwamen we ook een groot waterreservoir tegen.

We onderbraken de wandeling aan de Beerbosstraat en wandelden zo terug naar de rijksweg. De Beerbosstraat was vorig jaar de startplaats van onze wandeling, dit keer was het de finish. Er was hier wel druk autoverkeer en spijtig genoeg is het laatste deel van de straat geplaveid met kasseistenen, wat het stappen bemoeilijkte en ook zorgde voor heel wat geluidshinder door voorbijrazende voertuigen en landbouwvoertuigen. Maar als compensatie hadden we in de verte een wijds vergezicht op de twee grote heuvels uit de streek: de Kluisberg en de Mont Saint-Aubert.

Kluisberg

Mont Saint-Aubert

De kaart van Westtoer vermeldt 10,8 km voor de volledige wandelroute. Met het nieuw tracé door en rond Bellegem, moet je nu toch minstens 14 km rekenen.

De wandeling loont de moeite, zeker in dit seizoen waar de ruwheid en de grilligheid van het landschap nog meer tot hun recht komen. Als je veel belang hecht aan rustig wandelen en aan het agrarisch karakter van het landschap, dan is hiervoor de wandeling van vorig jaar beter geschikt. Op dit tracé zijn ook de meeste typische hoeven van de streek te vinden.

Naar eerste deel van de wandeling

De wandelroute ontleent haar naam aan het gelijknamig bos dat verwijst naar het vijftiende-eeuws Goed Argendaele, dat “kwaad, onveilig oord” betekent, waar allerlei zaken gebeurden die best het licht niet zagen.  Maar het bezoek aan het eigenlijk bos reserveren we voor het tweede deel van de wandeltocht.

Via de alternatieve weg langs de Beerbosstraat bereiken we de Zandbeekstraat. Heel de wandeling loopt door akkers en weiden en op onze weg komen we enkele mooie grote hoeven met binnenhof tegen. De structuur doet ons onmiddellijk denken aan de typische Henegouwse hoeven. Henegouwen is trouwens niet ver, van op het parcours kijken we in de verte uit op de Mont Saint-Aubert.

Langs de Priesterstraat dalen we zo’n 400 meter en via een boerenwegel bereiken we de Tontekapel waar we even kunnen pauzeren. Deze kapel is een bedevaartsoord waar de gelovigen komen “dienen” tegen de koorts. De pelgrims knopen stukjes kledij of stof van de koortslijder aan de kapeldeur om op die manier de ziekte over te dragen op Onze-Lieve-Vrouw[2]. Ook meisjes die nog geen minnaar hebben, doen daaraan mee in de hoop dat ze tegen volgende bedevaart een lief hebben.

Het parcours loopt dwars door de Ter Wallehoeve die dateert uit de 15de eeuw. Aan de Geitenbergstraat klimmen we opnieuw over een afstand van 600 m en stijgen maar liefst 30 m. Rechts van ons een immens veld uien, genoeg om heel België een heel jaar lang te voorzien, denken we bij onszelf.

Na een tocht van twee uur bereiken we opnieuw de Doornikserijksweg die waarschijnlijk deel uit maakte van de Romeinse heirweg tussen Brugge en Valenciennes.  In het Oostenrijks tijdperk werd de weg recht getrokken en geplaveid. Het was een barrieren-weg waar de handelaars bij het passeren tol moesten betalen die diende om de nieuw aangelegde weg te financieren.

Mooie en rustige wandeling, goed aangeduid en nogal heuvelend parcours gelegen op enkele kilometers van het drukke Kortrijk. Goede en betrouwbare bewegwijzering.